Ulusal marşımız, sadece ulusal maçlarda söylenmeli̇

Ulusal marşımız, sadece ulusal maçlarda söylenmeli̇
01 Nisan 2015 Çarşamba 10:41

HOLLANDA - Türkiye maçını büyük bir keyifle izledim. Maç 1-1 berabere bitti  ama güzel bir maç oldu. Milli Takımımızla onur duydum. Bu maçı izlerken eski yıllar bir bir gözümün önünde canlandı. 
1936 Yılında Berlin olimpiyatlarındaki Milli maçtan sonra 1948 yılına kadar Türkiye’de Milli maç yapılmamıştı. Formalarımız naftalinlenip kaldırılmıştı ta ki 1948 yılına kadar. 1948 Yılında, önce Yunanistan ile Atina’da 3-1, Avusturya ile İstanbul Mithat paşa stadında 1-0 gibi sonuçlarla yenilmiştik..
Futbola başlayan her gencin idealinde İstanbul’un Fenerbahçe’si, Galatasaray’ı veya Beşiktaş’ı vardır. Sonra da Ulusal Takımda oynamak. Tanrıya şükürler olsun ki benim de idealim olan bu futbolculuk kariyerini gerçekleştirebildim. 1948 Yılındaki ilk Milli Maçta formalarımızı giydiğimizde kesif bir şekilde naftalin kokuyordu. O esnadaki naftalin kokusunu hala burnumda hissederim.
Benim zamanımda Ulusal maçlar son derece önemliydi. İfade ettiği anlam da çok başkaydı. Malum savaş ve savaş sonrası yıllardı. O zamanlar ulusal maçlar,  vatanı, milleti ve bayrağı temsil ederdi. Maç öncesi ülkenin tamamı heyecan içinde olurdu. Hiç unutmam ilk milli maçıma çıktığımda, Ulusal marş çalınırken dizlerimin bağının çözüldüğünü hissetmiştim. O dönemde Ulusal Marş başka bir heyecan verirdi insanlara. Milli maçta herhangi bir sebeple oynamamak, askerden kaçmak gibi, vatana ihanet etmek gibi düşünülürdü. Milli duyguların kuvveti Milli maçlarda yakından hissedilirdi. Şimdilerde ise Ulusal Maçlar pek eskisi kadar önemsenmiyor. 
Eskiden Ulusal Maçlarda söylenen İstiklal Marşı da artık kanıksanmaya başlandı. Aslında doğrusu da öyleydi. İstiklal Marşı, ulusal maçlarda çalınıp söylenmeliydi. Bir de tüm dünya ülkelerinde yapılan uygulama gibi uluslar arası yarışmalarda Türk Bayrağı göndere çekildiğinde.
İstiklal Marşımızın lig maçlarında maç öncesi söylenmesine hep karşı çıkmışımdır. Bu konuda bana ayrılan sütunlarda çok yazı yazmıştım.. İstiklal Marşımız adeta sıradanlaşmaya başladı çünkü. Bu alışkanlığın kaldırılması gerekir. Seyirciler bu önemli marşı hep bir ağızdan söyleyemiyor zaten. Bir uğultudur gidiyor.
Bir zamanlar, sanıyorum Karadeniz’de bir özel maça gitmiştik. Maçtan önce söylenen ulusal marş, marş olmaktan çok ötedeydi. Marş değil sanki bir uğultu idi. Herkes ayakta idi ben kalkmadım. 2 polis geldi. Neden ayağa kalkmadığımı sordu. “Bu İstiklal Marşına benzemiyor ki ayağa kalkayım”  diye cevaplamıştım. Bu da benim kendimce bir protestomdu ama neredeyse başımı belaya sokacaktı.

İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.