Birinci yıldönümünde J.J. Cale’e yakışan anma

J.J. Cale’i geçtiğimiz yılın 26 Temmuz’un da 74 yaşındayken yitirmiştik. Ölümünün birinci yıldönümünde de usta blues rock gitaristi Eric Clapton, dostlarıyla birlikte muhteşem bir vefa örneğiyle J.J.Cale’e bir saygı albümü...

Birinci yıldönümünde J.J. Cale’e yakışan anma
27 Ağustos 2014 Çarşamba 01:00

16manset-ericclapton

J.J. Cale’i geçtiğimiz yılın 26 Temmuz’un da 74 yaşındayken yitirmiştik. Ölümünün birinci yıldönümünde de usta blues rock gitaristi Eric Clapton, dostlarıyla birlikte muhteşem bir vefa örneğiyle J.J.Cale’e bir saygı albümü yayınladı

“After Midnight”, Eric Clapton’u solo kariyerine altın bir köprüyle taşıyan şarkı. Çeyrek asrı aşan bir zaman diliminde bugüne dek konserlerinde en çok istenen parçası. Peki o çaldığında ne tarz dinlerse dinlesin insanların coskuyla katıldığı “Cocaine”, Clapton ile özdeşleşmiş bir giysi halini almıştır. Bu elbiseleri diken J.J. Cale ise hiç bir zaman tüccarlaşamamış bir terzidir. Konfeksiyona direnen bu terzinin üstünde dikişi tutmayan elbise ise şöhret ve ünden oluşan kumaştır. Kendi söküğünü diker dikmesine ama şöhreti başkalarına verirken, kendisi adeta bundan kaçacak kadar dervişane bir özellik arzeder.

BALIK TUTMAYI ŞÖHRETE YEĞ TUTAN ÜNLÜ ADAM

Süssüz vokali, sade gitar çalışı ve rock’ın kentsel alışkanlıklarından farklı bakıştaki besteleriyle J.J. Cale, folk’un gezgin ozan geleneğini günümüze taşımakta kendisini görevli hisseden değişik türden bir rock kişiliğidir. Onun Kaliforniya, Teksas, Arizona ve tabi köklerinin yeşerdiği Oklohama bölgelerinin folk anlayışını rock ile buluşturduğu tarzı bugüne dek çekiciliğini koruyacaktı.

Oklohoma’da Tulsa kasabasında doğan J.J.Cale, ünlü olduktan sonra da dönüp, dolaşıp kasabasına sığınacaktı. Bu ün kaçkını müzisyen, kimi zaman mütevazi kasaba evinde kimi zamanda karavanında yaşadıktan sonra 90’larda Doğu Kaliforniya’da basit bir çiftlik alarak, toprakla yaşayan biri olmayı tercih edecekti.

Müziğe 1950’lerde başlayan J.J. Cale, şöhreti hiç akla getirmeden ufak ölçekli kulüp ve barlarda çalacaktı. Yaşı 32’ye geldiğinde parçalarının ona rağmen ünlenmesi sonucu plak şirketleri onun peşini bırakmayacaktı. 1972’de ilerlemiş yaşına rağmen ilk albümü “Naturaly”i çıkartmak zorunda kalacaktı. Bu başarıdan sonra 70’li yıllarda albümleri devam etti ve iyi de satış yaptı. Bir başka müzisyen için çok keyifli olsa da albüm yapıp, satıştan para gelmesi Cale’i pek mutlu etmiyordu. Çünkü o konser vermeyi, ufak yerlerde çalmayı hatta balık tutmayı özlüyordu.

Ünü ABD sınırlarını aşan J.J. Cale, Avrupa’da da geniş bir dinleyici kitlesi edinmişti. Buna karşın Cale’in plak kapaklarına fotografını koydurmaması büyük bir handikap oluşturuyordu. 70’lerin sonunda menejeri onu uzun konser turnelerine ısındırmak için bir Yeni Zelanda konseri ayarlardı. Ancak orada onu kimse tanımadığı için konser gününe bir hafta kalana dek bilet satılmayınca organizatör, Cale’in haberi olmadan basına sanatcıyı “şifacı” olarak lanse edip, konser salonunu dolduracaktı. Gazeteler ertesi gün “J.J. Cale, hasta insanları tedavi etmeye geldi” diye yazacaktı.

J.J Cale’i geçtiğimiz yılın 26 Temmuz’un da 74 yaşındayken yitirmiştik. Ölümün birinci yıldönümünde de usta blues rock gitaristi Eric Clapton, muhteşem bir vefa örneğiyle J.J.Cale’e bir saygı albümü yayınladı.

ERİC CLAPTON VE ARKADAŞLARI

Clapton’un kariyerinde önemli bir yeri olan “After Midnight” ve “Cocaine” gibi parçaların bestecisi ve ilk yorumcusu JJ Cale için kolları sıvayarak, “The Breeze: An Appreciation of JJ Cale “ albümünü çıkarttı. Aslında bu albüm tümüyle Eric Clapton’a ait degil, sanatçı böyle bir olaya önderlik ederek dostlarını bir araya getirmiş. Bu çalışmada Clapton’un dostlarından biri Mark Knopfler, “Someday”, “Train to Nowhere” isimli Cale klasiklerinde yer almış. Dire Straits”in 70 sonundaki kuruluş yıllarından beri Knopfler’ın rock’a kattığı ferahlatıcı havayı besleyen kaynaklardan biri İngiliz blues’ının nevi şahsına mahsus insanı Peter Green ise diğeri de J.J.Cale’dır. Bu albümün oluşumu içinde Knopfler’ın yeralışı da çok güzel örtüşmüş olmakla birlikte samimiyet yanını da iyicene hissettirmiş. Albümün birleşimine tam tekmil oturan iki isim hemen göze çarpıyor. “Rock and Roll Records” , “I Got the Same Old Blues” ve “The Old Man and Me” isimli üç Cale parçasındaki yorumuyla Tom Petty vokaliyle harika yorumlara imza atarken, hem gitar hem de vokaliyle Cale okulunun en takipcisi olan Don White da ayakta alkışlanacak şekilde dinleyeni heyacan fırtınasına sokuyor. Albümün konuk listesinde diğer isimlere şöyle bir göz attığımızda karşımısaza Güney rock gitarının efsanesi Derek Truck, Amerikan folk ve country müziğin efsanevi prototipi Willie Nelson gibi usta isimler de çıkıyor.

Eric Clapton ve arkadaşları “The Breeze: An Appreciation of JJ Cale” isimli albüm ile J.J. Cale gibi bir ustaya saygılarını ustaya yakışan bir alicenaplıkla sunmuşlar. Ciltler dolusu fikirleri az sözcükle söyleyebilen bilgelere yakışabilen sadelikteki bir müzisyenin ardından yapılabilecek en güzel anma albümü olsa olsa böyle olabilirdi.

Aptülika


İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.