Bedenimizden geriye kalanı da fedaya hazırız!

Gazi Ahmet Ali Özduman, sağ bacağını Cudi Dağı’nda bırakmış. Hükümete sesleniyor: Siz kim oluyorsunuz da gazileri ve şehitleri yok sayarak teröristlerle anlaşıyorsunuz? Dün ne yaptıysak yarın da onu yaparız. Bedenlerimizden geriye ne kaldıysa feda etmeye hazırız. Yaşasın vatan!

Bedenimizden geriye  kalanı da fedaya hazırız!
05 Ocak 2015 Pazartesi 11:36

Gazi İzzet Ertunç
Gazi Ahmet Ali Özduman, 2001 yılında Cudi Dağı’nda mayına bastı. Sağ bacağını kaybetti. 14 yıldır, protezle yaşıyor. Süreci yakından izliyor.  2003 yılından beri ampute futbolunun Türkiye’de oynanmasına ve ülke çapında yayılmasına katkıları olmuş. TSK Rehabilitasyon Engelliler Spor Kulübü’nde (Karagücü) hem oyunculuk hem de yardımcı antrenörlük yapmış. 
Bu hafta Gazilerin Sesi’nin ev sahibi Gazi İzzet Ertunç... Ertunç, 1996 yılında Batman’ın Sason ilçesi kırsalında mayına bastı; 2 ayağını kaybetti, 19 yıldır tekerlekli sandalyede... İki gazi, Gazilerin Sesi sayfası için açılım sürecini konuştu. 
- Nasıl bir askerlik dönemi yaşadınız?
Foça Jandarma Komando Okulu’nda acemi eğitimimi tamamladıktan sonra Şırnak İkizce Komando taburuna gittim. Özellikle Gabar, Cudi, Siyahkaya, Besta Dereler, Kuzey Irak bölgesinde birçok operasyona katıldım.  
Gabar Dağı’nda yaptığımız bir operasyonu unutmam mümkün değil. 5 gün dağda kalmıştık ve çok yorulmuştuk. Akçay’a giderken dönüş yolunda pusuya düştük. Çok kanlı bir çatışma oldu. Teröristler çok kalabalıktı. Her yerden ateş ediliyordu, sağımızda solumuzda bombalar patlıyordu. Yanımdaki arkadaşım, teröristlerin ateş üstünlüğünü kırmak için, bir anda makineli tüfekle ayağa kalkıp mermisi bitene kadar ateş etti. O an bizim için kurtuluş oldu. Arkadaşlarımız o boşlukta mevzi alıp ateş üstünlüğünü ele geçirdiler ve böylece pusudan çıktık.
‘VÜCUDUM YANIYORDU’
- Nerede gazi oldunuz?
26 Ağustos 2001 tarihinde Maden Amfibi Taburu’ndan akşam saat 18.00 sıralarında Cudi Dağı’na doğru hareket ettik. Çok dik bir dağdır, sürekli tırmanmak gerekir. Bazen arkadaşlar soruyor nasıl hiç durmadan o kadar yürüyordunuz diye. Üs bölgesine kadar yürüdük. Ertesi gün saat 08.00 sıralarında 10 dakikalık kahvaltı için mola verildi. Kahvaltıyı bitirdim; beni tim komutanı yanına çağırdı. Yanımdaki Astsubay “Hadi Laz! Gidelim” dedi, ben bir adım attım, mayına basmışım. Ne oldu diye etrafa bakarken bir baktım sağ ayağım yok. Vücudum da yanıyordu. Yanımdaki Astsubay da yüzünden yaralandı. Gözleri görmüyordu. Bir saat sonra bir helikopter geldi ve beni Şırnak Askeri Hastanesi’ne götürdü. Ne ilginç ki, beni götüren helikopterin pilotu, daha önce Gabar’da çatışmanın ortasına inen pilotmuş. Helikopter pistinde doktorlarla birlikte Tümen Komutanı karşıladı bizi. Tümen Komutanı beni teselli etmeye çalışıyordu. Oradan yaralı Astsubay ile birlikte Diyarbakır Askeri Hastanesi’ne gittik. Astsubay, gözleri görmediği halde bana “Merak etme. Her şey düzelecek” diyordu. O Astsubayımla hâlâ görüşüyorum, iyi dost olduk.
Şimdi düşünüyorum da bizim timin  önünde 3 tim daha vardı. Hepsi de o yoldan mayının üstünden geçip gitmişti ama mayın patlamamıştı. “Herkesin bir mayını olduğunu” orada öğrenmiş oldum böylece...
‘NASIL UNUTTURDULAR?’
- Açılım ile ilgili ne düşünüyorsunuz?
Başlangıçta işler gizli kapaklı yürütülüyordu. Habur-Oslo süreci derken, şimdi açık açık teröristlerle pazarlık yapılıyor. Bir de bununla iftihar ediyorlar. Çoluğu çocuğu, beşikteki bebeği, askeri sivili, öğretmeni yani binlerce masum insanı öldüren, eli kanlı terörist Apo ile müzakere edip birçok taviz veriyorlar. Biz gazileri ayaklar altına serenler, yaptıklarının hesabını bu dünyada, olmazsa öbür dünyada hem de şehitlerin karşısında mutlaka vereceklerdir. O gün geldiğinde “Analar ağlamasın” palavrasını atanlara şehitlerin gözü yaşlı analarının da söyleyecek birkaç sözü olacaktır. 
Nasıl oldu da 15 Ocak 1999’da Kenya’da yakalanıp İmralı’ya tıkılan bir adam şimdilerde barış elçisi gibi pazarlanmaya başladı? Nasıl oldu da 2000 yılı başında sıfırlanmış olan terör, bir anda yeniden hortlatıldı? Ne oldu da yıllarca Amerika’nın ve İngiltere’nin desteğiyle Kuzey Irak’ta teröre destek veren Barzani ve Talabani’nin yaptıkları unutturuldu?
Bir gazi ve pek çok arkadaşını şehit vermiş bir vatan evladı olarak ben de en az o çok yücelttikleri terörist başı kadar söz hakkına sahibiyim. Kanla sulanmış bu topraklarda bizleri yok sayıp teröristleri muhatap alanlara soruyorum: Siz kim oluyorsunuz da gazileri ve şehitleri yok sayarak teröristlerle anlaşma yoluna gidiyorsunuz? Siz kimsiniz? 
Türk halkını korkutabileceğini sananlara sesleniyorum! Gaziler, dün ne yaptıysa yarın da onu yapacak. Dün bütün bedenimizi milletimiz için feda etmeye hazırdık bugün de o bedenlerden geriye ne kaldıysa onları feda etmeye hazırız. Bu anlamda ilk sözümüzle son sözümüz hep aynı olacak. Yaşasın millet! Yaşasın vatan!


İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.