Oğul Odası​

Bekleyiş, yeni bir dil yaratmaya çalışan İtalyan sinemasının başat isimleri arasında yer almaya aday... Biçimsel anlamda ‘yeni bir drama’ olarak tanımlamak mümkün bu yapıtı

Oğul Odası​
01 Temmuz 2016 Cuma 11:53

Ercan Dalkılıç
[email protected]

Günümüz sineması hemen hemen şöyle bir sınav veriyor bugün: Tekniğin -burada kamera teknolojisinden bahsediyoruz tabii- gelişmesiyle öze verilen önem nispeten azaldı. Artık otoriteler ve dolayısıyla seyirci de daha oyuncaklı, biçimsel açıdan deneysel işlere prim vermeye başladı. Bol ödüllü genç yönetmen Xavier Dolan’ın büyük başarısında da bu oyuncaklı anlatım tarzının rolü olduğu söylenebilir örneğin. Fakat bu demek değildir ki, ‘yeni nesil teknik’le dişe dokunur bir drama kayda alınamaz yahut da bu kayda alınan drama biçimsel anlamda yeterince işlenemez. Paolo Sorrentino’nun asistanı olarak tanıdığımız Piero Messina’nın ilk uzun metraj denemesi “Bekleyiş” (L’Attesa) tam da böylesi bir film: Biçimsel anlamda ‘yeni bir drama’ olarak tanımlamak mümkün bu yapıtı.

İNANDIRICILIĞI ÜST DÜZEY
Juliette Binoche’nin canlandırdığı Anna adlı annenin oğlunun kaybı ardından yaşadığı yas sürecini anlatıyor esas olarak Bekleyiş; ama temel çatışma bunun üzerine kurulu değil. Filmde hiç tanışmadığımız oğul Guiseppe, ölümünden birkaç gün önce kız arkadaşı Jeanne’i (Lou de Laage) Scilya’ya, yaşadığı eve davet eder. Jeanne davete icap eder, ne var ki Guiseppe Jeanne oraya varamadan hakkın rahmetine ermiştir. Guiseppe’nin annesi Anna, biraz da oğlunun ölümünü kabul edememesinin verdiği etkiyle evdeki yasın vefat eden abisi için tutulduğu yalanını söyler. Ve böylelikle Anna ve Jeanne, Guiseppe’yi beklemeye başlarlar...
Bekleyiş, neredeyse tek mekânda geçen ve en fazla dört beş kişilik kadrosu bulunan bir film; zaten uyarlama da İtalya’nın en güçlü yazarlarından Pirandello’nun “La vita che ti diedi” oyununa dayanıyor. Bu nedenle eksendeki çarpışma çok güçlü; film, en ufak bir sarkma ya da safra barındırmıyor, inandırıcılığı evrensel kapsamda üst düzeyde. Buna mukabil Messina’nın imgelere tutunarak zamanı mumyalayan kamerası da bir heykeltıraş titizliğinde. Başkasının ancak videoklip çekebileceği bir biçim içinde “Bekleyiş” gibi bir esere imza atmak öyle herkesin harcı bir iş değil. Geçtiğimiz Venedik Film Festivali’nde Altın Aslan için yarışan “Bekleyiş”, büyük ödüle ulaşamasa da yan dallarda saygın ödüller almayı başardı.

YENİ BİR DİL YARATILIYOR
Çok iddialı olacak ama Piero Messina, son yıllarda Luca Guadagnino, Paolo Sorrentino, -Bekleyiş’le akrabalık izleri taşıyan “Oğul Odası” filminin yönetmeni- Nanni Moretti gibi yönetmenlerle yeni bir dil yaratmaya çalışan İtalyan sinemasının başat isimleri arasında yer almaya aday bana kalırsa. Bu birlikte atılımın gelecekte bir akım olarak adlandırılabileceği varsayımını da yedekte tutmak gerek.

“Bekleyiş” (“L’Attesa”)
Yönetmen:
Piero Messina
Senaryo: Piero Messina, Giacomo Bendotti, Ilaria Macchia
Oyuncular: Juliette Binoche, Giorgio Colangeli, Lou de Laâge
Yapım: 2015 / İtalya-Fransa / 110 dk.

İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.