Kara komedinin en iyi örneklerinden: Bira Fabrikası

Karşımızda oyun boyunca tek saniye bile temposu düşmeyen savaş, demokrasi, politika medya, militarizm, para ve erkeklik üzerine yeni bir oyun var. Kemal Aydoğan, oyunun metnini adapte ederken bugüne söz söylemekten hiç çekinmemiş

Kara komedinin en iyi örneklerinden: Bira Fabrikası
15 Ekim 2015 Perşembe 20:53

İhsan Ata

5 Mart’ta prömiyer yapan “Bira Fabrikası” Moda Sahnesinin son incisi. Ezgi Coşkun çevirisiyle izlediğimiz oyun Koffi Kwahule imzasını taşıyor. Oyun, savaştan zarar görmeyen bira fabrikasını tekrar işletmek isteyen 2 askere karşı 8 aylık hamile bir kadının mücadele sürecini ele alıyor. Kemal Aydoğan’ın rejisiyle sahnelenen oyunun sahne tasarımı Bengi Günay’a, ışık tasarımı İrfan Vanlı’ya müzikler ise Dandadadan’a ait. Oyunda Onur Ünsal, Necip Memili, Melis Birkan ve Gürsu Gür rol alıyor.
Moda Sahnesinin kendi içerisinde repertuvar mekanizması nasıl çalışır bilinmez ama tüm seçimlerin hedefi 12’den vurduğu ortada. Dahası pek bilinmeyen, çoğumuzun ilk defa duyduğu yeni oyunlarla sürekli seyircisine yeni alanlar yaratıp farklılığını ortaya koyduğu bir gerçek var. Bir özel tiyatro olarak repertuvar fabrikası gibi yeni oyunlarla sürekli üreten, her oyunda izleyicisine farklı deneyimler kazandıran Moda Sahnesine geçmiş oyunlarının ışığında ayrıca çalışanların samimiyeti ve sıcaklığını da ekleyerek bir ütopyayı değil olması gerekeni bizlere gösterdiği için ne zamandır edemediğim teşekkürü etmek istiyorum. Karşımızda oyun boyunca tek saniye bile temposu düşmeyen savaş, demokrasi, politika, medya, militarizm, para ve erkeklik üzerine yeni bir oyun var: Bira Fabrikası... Aydoğan, oyunun metnini adapte ederken bugüne söz söylemekten hiç çekinmemiş. Ama bunu yaparken gereksiz bir şovenist dile, propagandist bir söyleme girmeden gayet dozunda hatta bıçak sırtında oyun boyunca götürmüş. Şüphesiz oyunun en büyük sürprizi metnin güncellenerek güncel siyasete yapılan göndermeler olmuş. Ayrıca karakterin metne değil metnin karaktere göre revize edilişi sanıyorum oyunun kırılma noktasını oluşturmuş. Necip Memili’nin karakterden karaktere girişi, çoğunlukla kahvehane düzeyinde esprileri eleştirilebilir belki ama bana kalırsa 2 askerin barbarlığı üzerinden düzen eleştirisi mizahi açıdan ancak bu kadar net anlatılabilirdi.
Her koşula uyan, sessiz çoğunluğun sesi olan vurdumduymaz, sinir eden sakinliğiyle itici bir işçi rolünde oynadığı rolün her saniyesini hakkıyla veren Gürsu Gür’ü, işçiye göre daha akılsız/saf, tam bir pislik olarak izlediğimiz onbaşı asalak rolüyle yüzbaşının bir adım gerisinde durarak gayet yerinde bir performans sergileyen Onur Ünsal ve tabii bunlara müthiş bir mücadeleyle karşı koyan hem Alman hem hamile gibi iki zor argümanı tek bir karakterde buluşturan mayosu, topuklu çizmeleriyle eski fabrika müdiresi, yeni revü yıldızı Beyazbüyü rolüyle Melis Birkan’ın performansını yer yer aksamasına rağmen genel olarak başarılı buldum.
Gelelim gecenin tartışmasız en başarılı performansına... Ülkeyi ele geçiren sayısız katliamda imzası olmasına karşın sempati beslemeden duramadığımız dünyaya kafa tutmaya çalışan Necip Memili, Yüzbaşı Sallamaz karakteriyle adeta yıllardır sahneye çıkmamanın acısını çıkarmış gibi. Bir oyuncu bu kadar mı donanımlı olur. Dahası bunu göstermekte bu kadar mı net bu kadar mı cömert davranır.
Özellikle Onur Ünsal’la oynadığı ilk sahneler son zamanlarda izlediğim en iyi ikili sahnelerden biri olmuş. Karakterden karaktere giren oyunculuğu, jest ve mimikleri, şarkı, dans, eylem, şivesi kısaca bitmek tükenmek bilmeyen enerjisiyle uzun yıllar akıllardan çıkmayacak bir performansa imza atıyor.
Neredeyse sıfır dekorla oyunculara geniş bir alan bırakan Bengi Günay’ın matematiği ve (başta Beyazbüyü karakteri olmak üzere) kostümlerin tasarımı, İrfan Vanlı’nın genel sade ışıkları ve elbette akılda kalan müzikleriyle Dandadadan’ın seçimleri oyunun ruhuna ruh katmış. Sadece müziklerin sonları sürekli havada kalıyor hissi uyandırdı bende. Bilinçli bir seçim değilse bu kısım eleştirilebilir sadece...
Özetle, karşımızda komik, zekice işlenmiş yepyeni bir kara komedi var. Nerede yaşanırsa yaşansın dokunduğu ucu kendinizde hissedeceğiniz Bira Fabrikası, son yılların en iyi komedilerinden biri...

Bira Fabrikası

Yazan: Koffi Kwahule
Çeviren: Ezgi Coşkun
Yöneten: Kemal Aydoğan
Sahne tasarımı: Bengi Günay
Işık tasarımı: İrfan Varlı
Müzik: Dandadadan
Oynayanlar: Onur Ünsal, Necip Memili, Melis Birkan, Gürsu Gür




İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.